Strona główna

ANOREKSJA

W 95% dotyczy kobiet. Choroba zwykle pojawia się w wieku dojrzewania, chociaż zdarza się u dziewcząt poniżej 10 roku życia i u kobiet powyżej 30 lat. Osoby chore unikają jedzenia, twierdząc, że nie są głodne, już jadły (zanim zaczną jeść), a także unikają potraw i produktów,  które zawierają tłuszcz.  Często robią zakupy i gotują dla całej rodziny, ale rzadko jedzą posiłki z razem z  rodziną. Torturą są dla anorektyczek święta i uroczystości rodzinne, zwykle unikają ich nie chcąc być narażone na uwagi i komentarze dotyczące ich jedzenia.

 

 Do podstawowych objawów anoreksji należą:

 

  1. silny lęk przed utyciem
  2. przymus ciągłego odchudzania się i  spadku wagi
  3. zaburzony wizerunek własnego ciała (mimo widocznego wychudzenia chora czuje się zbyt gruba)
  4. przeczyszczanie się
  5. zaprzeczanie uczuciu głodu 
  6. jedzenie w samotności
  7. depresja lub stany obniżonego nastroju
  8. brak miesiączki w ciągu trzech następujących po sobie miesięcy
  9. indeks BMI poniżej 19

Typowa nastolatka chora na anoreksję to osoba perfekcyjna, najczęściej dobra uczennica. Rozwijająca się choroba utwierdza ją w przekonaniu że jest za gruba. Czuje wstręt do własnego ciała - spadek wagi wywołuje radość, dumę i przekonanie ze osiągnęła pełną kontrolę nad ciałem. Zaburzone poczucie wartości jest uzależnione od własnego wyglądu – niewielki przyrost wagi wywołuje rozpacz i pogorszenie samopoczucia. Rozpoczyna się walka o utrzymanie  lub obniżenie wagi, pojawia się obsesyjne myślenie o jedzeniu, które pochłania stopniowo całą uwagę i inne rodzaje aktywności młodej osoby. Chora coraz bardziej izoluje się od rodziny, przyjaciół, zamyka się w sobie. Mogą pojawiać się dziwne rytualne zachowania, jak np. krojenie jedzenia na drobniutkie kawałeczki, liczenie kęsów, sztywny schemat przygotowywania posiłku itp.

Druga grupą pacjentek z anoreksją są osoby spożywające normalne ilości pokarmów, jednak forsowne ćwiczenia fizyczne, przeczyszczanie się lub prowokowane wymioty powodują ciągły spadek wagi.

Konsekwencje choroby wynikają z niedożywienia organizmu i są takie same jak przy wyniszczającej głodówce – odwodnienie, niskie nieregularne tętno, spadek ciśnienia krwi, ciągłe poczucie zimna spowodowane obniżeniem temperatury ciała. Charakterystyczne są wzdęcia , zaparcia, obrzęki dłoni i stóp, suchość skóry i łamliwość włosów.

Osobom chorym grozi anemia a niski poziom potasu prowadzi do nieregularności w pracy serca. Odwodnienie może powodować zaburzenia w pracy nerek.

U anorektyczek zachodzą także zmiany neuroendokrynologiczne polegające na spadku ilości estrogenu i hormonów stymulujących jajeczkowanie co oprócz zatrzymania menstruacji i osteoporozy może spowodować zmiany w zachowaniu.

Dziewczęta popadają w apatię, depresję, zachowują się nieracjonalnie, ulegają gwałtownym zmianom nastroju.  Może pojawić się bezsenność , duża drażliwość i nadmierna aktywność. Jeżeli choroba pojawi się we wczesnym okresie dojrzewania prowadzi do zastopowania procesu wzrostu.

 

 

Nadal nie umiemy odpowiedzieć na pytanie  ‘dlaczego większość osób potrafi odchudzać się bez żadnych skutków ubocznych, podczas gdy  inne popadają  w chorobę?,  ‘ dlaczego inteligentne, bardzo zdolne osoby niekiedy są w stanie zagłodzić się na śmierć ?’.  

 

 

Jeśli podejrzewasz, że masz anoreksję nie zwlekaj z poszukaniem pomocy.

Im szybciej rozpoczniesz terapię , tym większa szansa na wyleczenie z choroby.

Strona główna